Monday, February 4, 2013

မယ္သဂ်ိဳး



သမီးေမေလး ဟာ အခုဆို ၂ႏွစ္နဲ႔ ၉လ ၿပည့္ခါနီးေပါ့။အရင္တစ္ေခါက္ ဒီပိုစ့္မွာေရးထားခဲ့သလိုပဲ ငယ္ငယ္

က ႏို႔ကို ငံုထားၿပီးေသာက္ေတာ့ ေရွ့သြားေတြက ပိုးစားပီး တိုကုန္၊အံသြားေတြကလဲ ေပါက္ၿပဲကုန္ လို႔

ဆရာ၀န္သြားၿပရမယ္ ၿပရမယ္ ေအာ္ေနတုန္း ေရွ႔သြား အေပၚသြားဖံုးေရာင္လာပါေလေရာ အက္၀င္တုန္း

ကေတာ့ ရုိးရိုးေဆးခန္းမွာ အရင္ၿပေပမယ့္ အခုေတာ့ အေတြ႔ၾကံဳက၇ွိေနေတာ့ NUH ကိုပဲ တုက္ရုိက္ဖံုး

ေခၚၿပီး အပြဳိင့္မန္႔ယူလိုက္တယ္။


နို၀င္ဘာ ၆ရက္ေန႔မွာ ကေလးဆရာ၀န္မ ေဒါက္တာတန္ နဲ႔ၿပရတယ္။သြားတဲ့ေန႔က ဆရာမက

ေမ့ရဲ႔သြားေတြကို အကုန္စစ္လိုက္ေတာ့ ၁၀ ေခ်ာင္းေလာက္ ႏႈတ္ပစ္ရဖို႔ရွိတယ္။ကေလးက ငယ္ေသးေတာ့

ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ခံမွာမဟုတ္ဘူး။နည္းလမ္း ၂ခုရွိတယ္၊ပထမတစ္ခုက  အပြိဳင့္မန္႔ ခဏခဏယူပီးလာနိုင္

မလား အဲဒါဆို  တစ္ခါလာ ၁၀၀  ေက်ာ္ နဲ႔ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ကုန္မယ္။ဒါေပမယ့္ ကေလးက သူတို႔နဲ႔

cooperate လုပ္မွ အဆင္ေၿပမယ္။ကေလးက အလုပ္မခံဘူးဆို အဆင္မေၿပနိုင္ဘူး။



ဒုတိယ တစ္ခုကေတာ့ ကေလးကို ေမ့ေဆးေပးၿပီး အကုန္ တစ္ခါထဲလုပ္မယ္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္က်မယ္

တစ္ခါထဲၿပီးမယ္။တို႔က medisave သံုးလို႔ရသလားေမးေတာ့ medisave ေတာ့ မရဘူး baby bonus ရွိရင္

ေတာ့ သံုးလို႔ရတယ္ေၿပာတယ္။ေမ ကစီတီဇင္ မဟုတ္ေတာ့ baby bonus ဘယ္၇ွိမတုန္း။တို႔လဲ အိမ္ကလူ

ကိုတိုင္ပင္ ၾကည့္လိုက္အံုးမယ္။ေနာက္ အပြိဳင့္မန္႔ က်ရင္အေၿဖေပးမယ္ဆိုပီး ၿပန္လာခဲ့တယ္။အိမ္ေရာက္

ေတာ့ ဟိုလူ႔ေမး ဒီလူ႔ေမး ေဖ့ဘုတ္ေပၚေမးနဲ႔ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ေတာ့ ပထမ တစ္ခုကိုပဲ ေရြးၿဖစ္တယ္။ေမ့ေဆး

မေပးခ်င္တာရယ္။တစ္ခါထဲဆို ကေလးနိုးလားရင္ ခံနိုင္ပါ့မလားရယ္ဆိုၿပီးေတာ့........ဆရာမကေတာ့

ဒုတိယတစ္ခုကိုပဲ ေဇာင္းေပးတယ္။ကေလးကငယ္ေတာ့ ဒီအတိုင္းဆို လက္၀င္တယ္ေလ။


ဒီလိုနဲ႔ ၂၀ ရက္ေန႔ အပြိဳင့္မန္႔ေန႔ေရာက္ေတာ့ အိမ္ကလူပါ လိုက္လာၿပီး ဆရာမနဲ႔ေတြ႔ ၿပီး ပထမ လမ္းကိုပဲ

ေရြးမယ္ေၿပာေတာ့ ဆရာမက ၾကိဳးစားၾကည့္မယ္ ကေလးက လက္မခံရင္ ေမ့ေဆးေပးတဲ့လမ္းကို ေရြးရ

မယ္ဆိုေတာ့ အိုေက ဆိုပီး ေမနဲ႔အတူ တို႔ပါ  ခံုေပၚလိုက္တတ္လိုက္တယ္။ဆရာမက ေမ့ေဆးမေပးတဲ႔

အတြက္ ဖာလို႔အဆင္ေၿပမယ့္ သြားေတြကို အရင္ဖာထားမယ္ အဲ့သြားေတြကို နဲနဲၾကီးမွ (၄ႏွစ္ေလာက္)

မွ ႏႈတ္မယ္။အခုေလာေလာဆယ္ မၿဖစ္မေန ႏႈတ္ရမယ့္သြားေတြကို ေနာက္ဆံုးအေခါက္မွ ႏႈတ္မယ္

ဆိုပီးေၿပာတယ္။အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ပဲ ေမကေလး လံုး၀ မငိုပဲ ဆရာ၀န္မေၿပာသလို

  ေနတယ္။သူနားမလည္ရင္ တို႔က ၿမန္မာလိုေၿပာေပးတာေပါ့။ဆရာမကလဲ ဟယ္ ေတာ္လိုက္တာ

 ေတာ္လိုက္တာနဲ႔ အံသြားေတြကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ပီး  ဖာလိုက္တာ ၂ ေခ်ာင္းၿပီးသြားတယ္။ေနာက္ထပ္

အပြိဳင့္မန္႔  ၄ ၾကိမ္ထပ္ေပးလိုက္တယ္။၂၆ရယ္၊၃ရက္ဒီဇင္ဘာ၊၁၃ရက္ဒီဇင္ဘာ၊၉ရက္ဇန္န၀ါရီရယ္။



တတိယအၾကိမ္သြားေတာ့ နို၀င္ဘာ ၂၆ ရက္ အဲ့ေန႔လဲ ေမကေလးဟာ လံုး၀ မငိုဘူး၊လူၾကီးေလးလိုပဲ

ၿငိမ္ခံေနတာနဲ႔  ဆရာမကလဲ အားတတ္သေရာ လုပ္လိုက္တာ ၃ ေခ်ာင္းဖာတယ္။စတုတၳအၾကိမ္၃ရက္

ဒီဇင္ဘာသြားေတာ့ ၂ေခ်ာင္းဖာတယ္။ဆရာမက ဖာတာေတြေတာ့ ကုန္ပီ ႏုတ္စရာပဲ က်န္ေတာ့တယ္

ေရွ႔သြား ၃ေခ်ာင္း ကို ႏွစ္သစ္မွာ ႏႈတ္ေပးမယ္ ဆိုေတာ့ တို႔က ဆရာမ ၁၃ ရက္ ဒီဇင္ဘာ အပြဳိင့္မန္႔ရွိ

ေသးတယ္ေလ လာရအံုးမွာလားဆိုေတာ့ ဟယ္ ဟုတ္သားပဲ သူ မေနရင္ လုပ္မရမွာဆိုးလို႔  အပြဳိင့္မန္႔

ေလးၾကိမ္ေပးလိုက္တာ အခု တစ္ခုပိုေနပီ အဲ့ေန႔မွာ ႏႈတ္မလား  ၉ရက္ဇန္န၀ါရီ က်မွ ႏႈတ္မလာေမးေတာ့

တို႔လဲ ၁၅ ရက္ေန႔ၿပန္မွာမလို႔  ၉ရက္ဇန္န၀ါရီ မွ နႈတ္မယ္ဆိုပီး ၁၃ ရက္ ဒီဇင္ဘာကို cancel လုပ္ခဲ့တယ္။



ဇန္န၀ါရီ၉ရက္ေန႔ က်ေတာ့ အက္၀င့္ကို ေက်ာင္းပို႔ၿပီး သားအမိ ၂ေယာက္ခ်ီတတ္ ခဲ့တယ္။ဆရာမက

ဒီတစ္ခါ ႏႈတ္ၿပီးရင္ ကေလးေနာက္တစ္ခါ ထပ္မလာၿခင္မွာစိုးလို႔ တစ္ခါတည္း ၃ ေခ်ာင္းႏႈတ္ဖို႔ စီမံတယ္။

ေမကေလးဟာ အစကေတာ့ ေအးေဆးပဲ ထံုေဆးထိုးေတာ့ ပထမ ၂ ခ်က္မွာ လံုး၀ မငိုဘူး။တို႔က

သူ႔မ်က္ႏွာကိုမၿမင္ရေတာ့ အေၿခေနမသိဘူး။အကူဆရာမက SHE SAD ,SHE SAD ဆိုမွ ငံု႔ပီးၾကည့္လိုက္မွ

မ်က္ရည္ေတြက်ေနတာ ေတြ႔လိုက္တယ္။ၾကိတ္ခံေနတာ  ....၃ ခ်က္ေၿမာက္မွာေတာ့ ငိုတယ္။ဒါနဲ႔ေခ်ာ့ေမာ့

ၿပီး ဆရာမက သနားပါတယ္ တစ္ေခ်ာင္းပဲ အရင္ႏႈတ္လိုက္တာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ ဆိုပီး သူ႔ကိုေခ်ာ့ၿပီး

ေနာက္ထပ္ ၂ ခ်က္ထိုးအၿပီးမွာ အလယ္က အတိုဆံုးအေခ်ာင္းကို နႈတ္လိုက္တယ္။က်န္ ၂ေခ်ာင္းကို

၄ လ ခြာၿပီး ေမလ ၅ ရက္ေန႔ ထပ္ခ်ိန္းလိုက္တယ္။အဲ့ေန႔က်ရင္ အဆင္ေၿပရင္ ႏႈတ္မယ္ မေၿပရင္လဲ

နဲနဲၾကီးမွပဲ ႏႈတ္မယ္ေပါ့။ဒါနဲ႔ပဲ ေမလင္းလင္းတစ္ေယာက္ မယ္သဂ်ိဳး ၿဖစ္ပါေလေရာ...





06-11-2012=160.50 SGD
 20-11-2012=128.20
 26-11-2012=128.20
 03-12-2012=128.20
09-01-2013=48.50

Total  593.60

Update 

အေဖ လုပ္သူ လက္ေတာ့ ၿဖင့္ အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ အက္၀င္က ပါးပါး ဂိမ္းေဆာ့မယ္ ဟုပူဆာေသာအခါ

အေဖလုပ္သူက သားရယ္ ပါးပါး  အလုပ္လုပ္ေနတယ္ ၿပီးမွေဆာ့ လို႔ေၿပာလိုက္တယ္။အဲ႔အခ်ိန္ ဖံုးလာလို႔

အဖလုပ္သူ က  ဖံုးသြားေၿပာေနတုန္း ေမလင္းလင္းက လက္ေတာ့အေရွ႔ အက်အန ထိုင္၊ကီးဘုတ္ေပၚ

လက္တင္ၿပီး "ကိုးကိုးေရ လာလာ ဒီမွာ ဂိမ္းဖြင့္မယ္"တဲ႔


တစ္ေန႔က တိုတ္ေအာက္ဆင္းေတာ့ ငွက္ေတြကိုေတြ႔ေတာ့ ေဟ့ ရႈး ရႈး fly away bird! bird! ...fly away

တဲ့ေလ။

အၿပင္ထြက္ရင္ အၿမဲခ်ီခိုင္းတယ္။ဘာလို႔ခ်ီခိုင္းလဲ ေမးၾကည့္ အေၿဖက အဆင္သင့္..

အေဖလုပ္သူကိုခ်ီခိုင္းေတာ့ အေဖလုပ္သူက ဘာလို႔ခ်ီရမွာလဲဟာ ဆိုေတာ့ ပါပါး ကို ခ်စ္လို႔ေလ ခ်စ္လို႔တဲ့

အေမလုပ္သူကိုလဲ ေတာ္ၾကာ ေနပူ လို႔ ခ်ီပါ...ေတာ္ၾကာ  မိုး၇ြာလို႔....ေတာ္ၾကာ ေခ်ာ္လဲမွစိုးလို႔ ..ခ်စ္လို႔

အေၾကာင္း ေပါင္းမ်ားစြာၿပပီး ခ်ီခိုင္းတယ္။တစ္ရက္ တိုက္ေအာက္ပဲေရာက္ေသး ခ်ီ ခိုင္း တာ နဲ႔

တို႔က မိုးလဲမရြာဘူး၊ေနလဲမပူဘူး၊ ခ်ိဳင့္ခြက္လဲမရွိဘူး၊ညီးခ်စ္တာလဲ မခံခ်င္ဘူးေအ ...မခ်ီနိုင္ဘူး

ေၿပာေတာ့ ဘာၿပန္ေၿပာတယ္မွတ္တုန္း.....သူ႕ကိုယ္ ကို ပုတ္ၿပၿပီး ေမလင္းလင္း ေဘဘီေလ ေဘဘီ  တဲ့။

Wednesday, January 23, 2013

ေစ်းသြားခဲ့တယ္...




ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးစ ၁၉၉၆ တုန္းက ေက်ာင္းေတြကလဲ ပိတ္ထား၊ တကၠသိုယ္ တတ္ဖို႔ ေစာင့္ေနတုန္းဆဲ

ကာလၿဖစ္ေတာ့ အိမ္မွာ ကိုယ္က ဟင္းခ်က္တဲ့ တာ၀န္ယူရတယ္။အေမက တစ္လ ေစ်းဖိုး ဘယ္ေလာက္

ဆိုပီး ေပးတာေပါ့။ေပးတဲ့ ေစ်းဖိုးနဲ႔ ေလာက္ေအာင္ ခ်က္ရတဲ့ အၿပင္ အၾကိဳက္ခ်င္း ညီမွ်ေအာင္လဲ ခ်က္ရ

ေသးတာပ။အရြက္ေၾကာ္ကို ႏႈးေနမွ ၾကိဳက္တဲ့လူ ရွိသလို၊စိမ္းဆတ္ဆတ္ မွ ၾကိဳက္တဲ့လူ ၇ွိတယ္။ငါးစား

တဲ့သူ ရွိသလို မၾကိဳက္တဲ့ သူလဲ၇ွိၿပန္ေရာ။အဲ့ေတာ့ ေစ်းသြားရင္ ေစ်းကို ၂ ပတ္၊၃ ပတ္ ပတ္၊ခ်ာခ်ာလည္

ေအာင္ပတ္ရတယ္။နီးနီးနားနား အိမ္နားက ေစ်းပဲ သြားတယ္။ေစ်းကလူေတြကလဲ ကိုယ့္ကို သိေန၊ကိုယ္

ကလဲ သူတို႔ကို သိေနေတာ့ အေလးတို႔၊ေစ်းႏႈန္းတို႔ဆိုတာ အထူးေၿပာစရာမလိုဘူး။


၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ေက်ာင္းေတြ ၿပန္ဖြင့္ေတာ့ ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့လည္း အေဆာင္ေနေတာ့

ခ်က္စားတယ္။အဲ့က်ေတာ့လည္း ေစ်းသြားရတာပါပဲ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကိုယ့္တစ္ေယာက္စာ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္

အၾကိဳက္ ေတြခ်ည္း ခ်က္ၿဖစ္ေတာ့ သိပ္စဥ္းစား စရာမလိုေတာ့ဘူး။အေဆာင္မွာ ကိုယ္နဲ႔ကပ္ရက္အခန္းက

သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ၿပည္က ၿမိဳ႔သစ္ေစ်း လိုက္မိရင္ေတာ့ ေၿခတိုေရာပဲ။သူက တစ္ေစ်းလံုးပတ္ ေစ်းေတြ စနည္း

နာပီးမွ ေစ်းလဲ ခ်ိဳ ပစၥည္းလဲ ေကာင္းဆိုတဲ့ ဆိုင္ကို ရွာပီး၀ယ္တာ။သူမလို႔ ေစ်းသြားမယ္ဆို အေဆာင္က

လူကုန္ ေစ်းမွာတာပဲ ေစ်းသက္သာတယ္ေလ။ေစ်းကို ေမာေနေအာင္ပတ္ၿပီးရင္ အဲ့ေစ်းမွာေရာင္းတဲ့

မုန္႔လက္ေဆာင္း ထန္းလွ်က္ရည္နဲ႔ ၁၅ က်ပ္  လားေပးရတယ္။ေမာေမာနဲ႔ေသာက္တာပဲ။


အိမ္ကလူ ရန္ကုန္မွာ ခဏေနတုန္းက သူနဲ႔ ပုဇြန္ေတာင္ေစ်းကို ေစ်း၀ယ္လိုက္ဖူးတယ္။သူလဲ ဒီဖက္ထိပ္

ကေန ဟိုဖက္ေစ်း အဆံု ေစ်းလိုက္ေမးၿပီးမွ ဒီဘက္ ထိပ္မွာ ၿပန္၀ယ္တာမ်ိဳး။ ဒီကိုေရာက္ေတာ့ စူပါမား

ကတ္မွာ ေစ်းႏႈန္းကပ္ထားတာေတြၾကည့္ပီး သင့္ေတာ္တာ၀ယ္လိုက္တာပါပဲ။ေစ်းစစ္စရာမလို။အေလး

ၿပည့္သလားလဲ ခ်ိန္ၾကည့္စရာမလိုပါဘူး။ဒီတစ္ေခါက္ေမာ္ကြ်န္းကိုၿပန္ေတာ့ အၿမဲခ်က္ေကြ်းေနၾက

ေယာကၡမၾကီးက ေယာင္းမ ကေလးေမြးမွာမလို႔ ရန္ကုန္ကိုသြားေတာ့ ၁၀ႏွစ္ၾကာမွ ကိုယ့္မွာ ေစ်းတစ္

ေခါက္ၿပန္သြားရတာေပါ့။ေစ်းကလဲ ကိုယ္ နဂိုသြားေနက် ေစ်း မဟုတ္ဘူး။ၿမိဳ႔ထဲက ေစ်းၾကီး ဆိုေတာ့

ေယာကၡမ ကတစ္ရက္လိုက္ပီး ၾကက္သား ဆိုရင္ ဘယ္ေစ်းသည္ကေကာင္းတယ္၊အေလးမွန္တယ္။

ငါးဆို ၿမစ္ငါး ၀ယ္ခ်င္ရင္ ေတာသယ္ေလးေတြ ဆီမွာ ၀ယ္ ။အသီးအရြက္ဆို ဘယ္ဆိုင္၊ငါးပိဆိုရင္လည္း

ဘယ္ဆိုင္ေပါ့ လိုက္ၿပထားတယ္။အေလး ၿပည့္ေအာင္ ဘယ္လို CHECK လုပ္ရတယ္ဆိုတာလဲ သင္ေပး

လိုက္တယ္။လိုက္၀ယ္ၾကည့္ေတာ့ ေရာင္းတဲ့လူေတြက အေလး၂မ်ိဳး ရွိၾကသကိုး။ကိုယ္လို မအူမလည္ေလး

ေတြဆို မၿပည့္တဲ့ အေလးထည့္ လိုက္ေကာ။ေခတ္စကားနဲ႔ ဆို ဂ်င္းတဲ့လိုက္တယ္ေပါ့။


မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘာခ်က္ရမလဲ စဥ္းစားရတာေပါ့။ကိုယ္ကေတာ့ ငါးပဲ အာရုံရ

တယ္။ကေလးေတြအတြက္ အိမ္ၾကက္ ခ်က္ၿဖစ္တာမ်ားတယ္။ေစ်းမသြားၾကာေတာ့ အူလည္လည္ ဘယ္

ေလာက္ဖိုး၀ယ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ရမွန္းမသိ။ငရုတ္သီးစိမ္းဆို ၅၀ ဖိုး၀ယ္ရမလား၊၁၀၀ဖိုး၀ယ္ရမလားမသိ။

ေစ်းထဲေရာက္ၿပန္ေတာ့ စလံုးမွာ မရွိတာေတြ ေတြ႔ေတာ့ အကုန္၀ယ္ခ်င္ၿပန္ေရာ။ေရာဂါ ေရာဂါ။


ငါးပိ၀ယ္ၿပန္ေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ငါးပိထဲမွာ ငါးပိ အၿမန္ နပ္ေအာင္ ယူရီးယား ဓာတ္ေၿမၾသဇာေရာ

တယ္ဖတ္ထားမိလို႔   အဲဒါနဲ႔ မိမွာစိုးလို႔ စနည္းနာရေသးတယ္။ငါးပိသည္က ေႏြ ကတည္းက ထဲ့ထားတဲ့

ငါးပိ အခုမွ ေဖာ္တာေၿပာလို႔  မယံုတစ္၀က္ ယံုတစ္၀က္နဲ႔ ၀ယ္ခဲ့တယ္။အေလးၿပည့္မၿပည့္ေတာ့ ၿပန္မခ်ိန္

ခဲ့ပါဘူး။ေစ်းၿခင္းေတာင္း တစ္ေတာင္း ၁ ရက္စာ(လူၾကီး၃၊ကေလး၂) ကို ၄၀၀၀ ကေန ၇၀၀၀ အတြင္း

ကုန္တာပါပဲ... ဘဲဥ ဒီမွာမရွိလို႔ ဘဲဥ ၀ယ္စားတယ္။တစ္လံုး၁၀၀။ေထာပတ္သီး ဒီလို အလံုးၾကီးက ၄၀၀..
























ဒါ ဂိုးဒင္းမိုင္း မွာ တစ္စည္း ၇ က်ပ္ေလာက္ေပးရတဲ့ ၾကာရုိး။ဟိုမွာ ၅၀၊၁၀၀ပဲ။























ဟင္းသီးဟင္းရြက္ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္။





















 တို႔စရာစံုလင္။အိမ္ကလူက သူ႔ဖို႔ တို႔စရာပဲ ၀ယ္ပါဆိုလို႔။






 




















အိမ္ကလူအတြက္


















ေစ်းၿခင္းေတာင္း။ေယာကၡမ ေစ်းၿခင္းေတာင္းကို တစ္ပတ္ေလာက္  ကိုယ္စား ကိုင္ခဲ့တယ္။

ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္၊၀က္လက္၊ငါးစင္ရုိင္း၊










 






အေပၚက ၿခင္းေတာင္းထဲက ငါးစင္ရုိင္းကို ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ နဲ႔ ခ်က္ထားတာ...








































 



အခ်ိဳမႈန္႔ေတြ ဒီလိုေရာင္းတာေတြ႔ေတာ့ အံ့ၾသေရာ...


၁၀ႏွစ္က်ာ္ၾကာမွ ေစ်းၿခင္းေတာင္းတစ္ေခါက္ ကိုင္ရတာ  ေပ်ာ္စရာပါပဲ။








Friday, January 4, 2013

အိမ္အၿပန္



ဒီအပတ္ ေမာ္ကြ်န္းၿပန္တာ အၿမတ္ထြက္တာကေတာ့ Edwin တစ္ေယာက္ ေမာ္ကြ်န္းမွာ ေပ်ာ္သြားတာပါ။

ဒီမွာ ဘယ္လိုပဲေနေန အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ၊ကိုယ့္ဓေလ့ ကိုေတာ့ ရင္းႏွီးသြား

ေအာင္ သူ႔ကို တစ္ေၿဖးေၿဖး က်င့္ယူရမယ္။ဒီမွာေနတဲ့ သယ္ငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ကေလး ေမာ္ကြ်န္း

ကို တစ္လေက်ာ္ေလာက္ၿပန္တုန္း ဟိုကမူလတန္းေက်ာင္းမွာ သူငယ္တန္း ေက်ာင္းေပ်ာ္ထားတာ ေတြ႔

ေတာ့ ဒီႏွစ္ၿပန္ရင္ Edwin ကို အဲလို ထားရရင္ေကာင္းမယ္ စဥ္းစားမိတယ္။ဒီမွာက်ေတာ့ ေက်ာင္းမွာတင္

အဂၤလိပ္စာ၊တရုတ္စာေတြ နဲ႔ ရႈပ္ေနတာ့ ၿမန္မာစာဖက္ကို သင္ေပးဖို႔ကို ကေလးကို သနားတာနဲ႔ေသခ်ာ

မသင္ေပးရေသးဘူး။









သေဘာၤေပၚကေန ဇင္ေယာ္ေတြ ကို ေပါင္မုန္႔ေကြ်းရတာ၊ညဖက္ သေဘၤာေပၚကေန အၿပင္ရႈခင္းေတြကို

ၾကည့္ရတာ၊ေမာ္ေတာ္ ဆိုင္ကယ္စီးရတာ သူေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ပံုပဲ။စြန္လဲလႊတ္ခဲ့တယ္။ရန္ကုန္မွာတုန္း

ကလဲ အာလာဒင္၊ေမာ္တင္ ေရွာ့ပင္းစင္တာ၊Ocean က ကစားကြင္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ လိုက္ပို႔ခဲ့

တယ္။

ေမကေတာ့ အသြားတုန္းက သေဘၤာထဲမွာ ၿခင္ကိုက္မွာစိုးလို႔ ၿခင္ေထာင္ ေထာင္တာ ေၾကာက္လို႔ ဆိုပီး

ၿခင္ေထာင္ထဲ မ၀င္ဘူး၊ငိုတယ္။ဒီကအသြားလဲ ေလယာဥ္ေပၚမွာ သူ ရႈးေပါက္ခ်င္လို႔ အေမလုပ္သူက

အိမ္သာသြားရင္ အဆင္မေၿပမွာစိုးလို႔ diaper ထဲမွာေပါက္ပါ ဆိုပီး diaper ၀တ္ေပးတာကို။အိမ္က်မွ

ေပါက္မယ္ဆိုပီး မေပါက္ဘူး ဂ်စ္မ။




ၿမန္မာေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ Edwin က မာမား where we going?လို႔ ေမးလို႔ တို႔က ၿမန္မာဆိုေတာ့

သူက  ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊သံဃာ  သရဏံ ဂစၧာမိ  လားမားမားတဲ့။သူဆိုလိုတာက

အေမလုပ္သူ သူတို႔ကို မ်က္ႏွာသစ္တိုင္း ရြတ္ေပးေနက် ဂါထာ ရွိတဲ့ေနရာလားေပါ့...ေမာ္ကြ်န္းၿပန္ဖို႔

သေဘၤာဆိပ္အဆင္း  ကမ္းနားလမ္းမွာ သစ္တင္တဲ့ ထရပ္ကား အၾကီးၾကီးေတြ  ၄၊၅ စီးရပ္ထားတာ

ေတြ႔ေတာ့  မာမား why Myanmar have a lot of trucks?တဲ့။




ဟိုေရာက္ေတာ့ အေပါင္းသင္းမ်ားနဲ႔လဲ ေဆာ့တတ္တယ္။တိုးတတ္လာတယ္။







ၿပန္လာခါနီးမွာ အထက္လွန္ေအာက္ေလ်ာသေဘာ မ်ိဳးၿဖစ္လို႔ ပါရမီ က ဆရာၾကီးဦးသိန္းေအာင္နဲ႔ၿပဆိုလို႔

ပါရမီေၿပးခဲ့ရေသးတယ္။ဦးသိန္းေအာင္ မေစာင့္နိုင္လို႔ သူ႔လက္ေထာက္နဲ႔ပဲၿပခဲ့တယ္။ေၿမၾကီးနဲ႔ထိရတဲ့

ကစားကြင္းဆိုပီး ကရ၀ိတ္ ဥယ်ာဥ္ ကစားကြင္းပို႔ခဲ့တယ္။

Chat box

ဘယ္ကလာလည္ေနတယ္ ဆိုတာ။